Szkoła Powszechna nr 47 i nr 50

Budynek szkoły w 1935 rokuNieistniejący budynek Szkoły Powszechnej nr 47 i  Szkoły Powszechnej nr 50 zbudowano przy ulicy Zamoyskiego 47/49 na Kamionku w Warszawie.

Dwupiętrowy budynek szkół zbudowano vis a vis fabryki Wedla przy ulicy Zamoyskiego 47/49 w 1935 roku. W nowoczesnym gmachu utworzono nową szkołę nr 47 oraz przeniesiono z pobliskiej ulicy Skaryszewskiej 15 szkołę nr 50.

Szkoły posiadały centralne ogrzewanie, natryski, gabinet stomatologiczny i pokój higienistki. Każdy uczeń objęty był badaniami lekarskimi.

Na parterze znajdowała się duża, dobrze wyposażona sala gimnastyczna. Sale lekcyjne mieściły się w dwóch częściach: aryjskiej i żydowskiej. Były przestronne, widne, z ławkami dostosowanymi do wzrostu uczniów.

Jako dziecko uczniem tej placówki był znany późniejszy varsavianista Jerzy Kasprzycki, który tak ją opisuje w swoich wspomnieniach: "Rzeczywiście, już w pierwszej klasie zetknąłem się z pełnym przekrojem (rozpatrując religijnie) społecznym ówczesnej Warszawy. Na trzydziestu uczniów mieliśmy dziesięciu wyznawców judaizmu i jednego muzułmanina, syna tureckiego piekarza. Chrześcijanie też byli podzieleni. Wiedzieliśmy, że obok nas, katolików, jest w klasie syn prawosławnego diaka, jest ewangelik, a nawet mariawita".

Jesienią 1939 roku do budynku trafili uczniowie przeniesionej ze Skaryszewskiej 8 Szkoły Powszechnej nr 91. Jednak już 1940 roku budynek zajęli Niemcy (żandarmeria) i był przez nich "użytkowany" do września 1944 r.

Szkoła nr 50 została przeniesiona na ulicę Inżynierską 10, zaś nr 91 do parterowego XIX w. drewniaka przy ulicy Weterynaryjnej 3 na Grochowie.

W 1944 roku już po zajęciu Pragi przez Sowietów budynek został trafiony przez niemieckie rakiety Nebelwerfer (zw. potocznie "krowami") i częściowo zburzony.

Nadające się do odbudowy zabudowania zostały wkrótce później rozebrane. "To była piękna nowoczesna szkoła z jasną elewacją oddana do użytku tuż przed wojną. Budynek został uszkodzony pod koniec wojny ale potem władze widocznie miały inne zamiary dla tego miejsca i szybko tę szkołę rozebrano" - wspomina Zygmunt Szołowski, mieszkaniec Grochowa.

Była to zatem jedyna szkoła na terenie dzisiejszej Pragi Południe, której budynek nie przetrwał II wojny światowej. Z drugiej strony książka telefoniczna z 1950 roku

Nie oznacza do jednak iż miejsce straciło oświatowy charakter. Około 1950 w tymczasowych wzniesionych barakach lub w murach przedwojennej szkoły prowadziła działalność Publiczna Szkoła Powszechna nr 14. Pewną ciekawostką jest fakt, iż pod tym samym adresem były w tym samym okresie magazyny pobliskiego Teatru Powszechnego.

TJ/PS/SP50


Ciekawostki


  • W 1935 roku oddano do użytku istniejący do dziś bardzo podobny budynek szkoły przy ulicy Siennickiej 15 na Grochowie.

Więcej na ten temat


Galeria


Częściowo zniszczona szkoła, fot. 1945 r.

Wasze komentarze


Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Twoja-Praga.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii







wstecz