Bazar Różyckiego

Bazar Różyckiego został założony pod koniec XIX wieku przez Juliana Józefa Różyckiego na obszarze zajmowanym wcześniej przez targowiska.

Kiedy w 1648 roku podwarszawska Praga otrzymała od króla Władysława IV prawa miejskie oraz prawo organizowania jarmarków, stało się jasne, że handel w tamtym rejonie z roku na rok będzie osiągał coraz to nowe horyzonty. Na wyniki nie trzeba było długo czekać. Już na samym początku otwarto cztery jarmarki, których liczba systematycznie się powiększała.

Kluczową rolę dla rozkwitu handlu na Pradze miało zniesienie długoletniej bariery celnej z Rosją, co nastąpiło w roku 1864, a następnie otwarcie nowego, pierwszego stałego mostu na Wiśle, który umożliwiał swobodne przemieszczanie się na lewobrzeżną część Warszawy. Nie było więc już kłopotu z transportem towarów, tak jak to miało miejsce w przypadku działania tzw. mostów łyżwowych, będących mostami sezonowymi.

Dynamicznie rozwijająca się sytuacja gospodarcza oraz coraz większa liczba targowiska na warszawskiej Pradze doprowadziła do powstania w 1901 roku jednego z najsłynniejszych warszawskich bazarów, Bazaru Różyckiego. Założony pomiędzy ulicami Targową i Brzeską przez Juliana Józefa Różyckiego, farmaceutę i inwestora bazar stał się centrum handlu prawobrzeżnej części Warszawy. W początkowej fazie swojej działalności na cały bazar składało się siedem zadaszonych kramów podzielonych na odrębne stanowiska. Z miesiąca na miesiąc zaczynały pojawiać się nowe stosika, najczęściej położone blisko wejść na bazar. Powstawały także nowe zakłady rzemieślnicze. Jednym z najbardziej charakterystycznych dla Bazaru Różyckiego stoisk był specyficzny kiosk w kształcie syfonu, który stał się symbolem targowiska.

Wybuch I wojny światowej mocno ograniczył zarówno rozwój, jak i samo prowadzenie handlu na bazarze. Wielokrotnie wprowadzane przez Niemców ograniczenia handlowe, a także częste konfiskaty towarów doprowadziły do zmniejszenia się liczby kupców. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę Bazar Różyckiego stał się centralnym targowiskiem Warszawy.

W 1939 roku, po wybuchu drugiej wojny światowej Bazar Różyckiego stał się miejscem, gdzie można było zakupić broń i amunicję dostarczaną z niemieckich magazynów wojskowych, która często skupowana była na potrzeby Polskiego Państwa Podziemnego. Warto tutaj zaznaczyć, że we wrześniu 1939 roku, po wkroczeniu wojsk nazistowskich na tereny Polski, kupcy z Bazaru Różyckiego przekazali sprzedawane przez siebie towary żywnościowe na potrzeby Szpitala Ujazdowskiego, w którym leczono rannych polskich żołnierzy oraz dla osób więzionych na Pawiaku. W 1944 roku na Bazarze Różyckiego miał miejsce pożar, w wyniku którego część targowiska spłonęła.

Zaraz po wojnie funkcjonowało na nim około 500 stałych stoisk, prawie 200 sklepów, a także prowadzono sprzedaż ręczną. W 1950 r. nastąpiło upaństwowienie bazaru, jednak nie zlikwidowało to całkowicie prywatnego handlu. W latach 60. ubiegłego wieku narodziły się plany jego likwidacji i zagospodarowania terenu. Spotkały się jednak z powszechnym sprzeciwem.

Jeszcze na początku lat 90 ubiegłego wieku bazar nadal przeżywał rozkwit. Sytuację zmienił nieco fakt powstania targowiska na Stadionie Dziesięciolecia. Wzrost działalności przestępczości zorganizowanej w latach 90. doprowadził do sytuacji, w której Bazar Różyckiego stał się miejscem szczególnego ryzyka o charakterze kryminogennym.

Decyzja, która zapadła w 2008 roku stanowi o powrocie Bazaru w ręce potomków jego założyciela. Trwają także prace nad wpisaniem Bazaru Różyckiego na listę zabytków.


BM/TP


Galeria




Wasze komentarze

2013-12-01 16:10 pawik1974 napisał:
Praski Różyc ,migawki z mojego dzieciństwa ,miejsce w którym można było kupić dosłownie wszystko ,od warzyw i owoców po wszelkiego rodzaju ubrania głównie z Turcji Węgier czy Czechosłowacji ,tanie magnetofony z Berlina typu international ,maść z kotkiem ,pyzy czy drożdzówki u pani z wózkiem ,folklor i swoisty klimat po tym jakby na zwieńczenie dnia pyszny obiad w nieistniejącej dziś Oazie ,migawki z dzieciństwa

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Twoja-Praga.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii







wstecz