Kościół Matki Bożej z Lourdes

Kościół Matki Bożej z Lourdes położony jest miedzy ulicami Wileńską, Szwedzką i Równa od której znajduje się główne wejście do świątyni.

Jego początki sięgają 1900 roku kiedy to w domu przy ul. Wileńskiej 63 (obecnie 69), został przez Jadwigę i Wacława Mańkowskich ufundowany ośrodek opiekuńczo-wychowawczy dla ubogich chłopców pod nazwą „Dom Pracy dla chłopców imienia J. i W. Mańkowskich".

Od 1917 roku kierownictwo tego domu objęli księża ze Zgromadzenia Księży Marianów na czele z bł. Jerzym Matulewiczem posłani tu, przez Arcybiskupa warszawskiego Aleksandra Kakowskiego.

Od początku istnienia zakładu na II piętrze domu przy Wileńskiej była kaplica poświęcona Niepokalanej z Lourdes. Ciekawa jest historia wezwania, tytułu tej kaplicy. Otóż w 1908 roku w Kościele Katolickim obchodzono 50-lecie objawień Matki Bożej w Lourdes. Dla upamiętnienia tegoż wydarzenia, decyzją kierownictwa zakładu w ołtarzu kaplicy ustawiono figurę Matki Bożej z Lourdes. Tym też tytułem zaczęto nazywać kaplicę jak i późniejsze kościoły.

W 1933 roku ks. Włodzimierz Jakowski, uwzględniając potrzeby Zakładu i okolicznych mieszkańców podjął decyzję wybudowania dużej i okazałej świątyni. Jednak spotkał się ze sprzeciwem Kurii Biskupiej stojącej na stanowisku, że nie należy tworzyć nowych ośrodków duszpasterskich, ale raczej skoncentrować życie religijne wokół świątyń już istniejących.

Ostatecznie Kuria Biskupia zgodziła się na wybudowanie, na rogu ul. Wileńskiej i Szwedzkiej, kaplicy przy budynku zakładowym wg. projektu Stanisława Mancewicza. Po jej wybudowaniu, ks. Włodzimierz Jakowski, przy pomocy finansowej Pani Marii Tonowej, sprowadził z Lourdes figurę Matki Bożej Lourdzkiej, którą ustawił w głównym ołtarzu (dzisiaj w prezbiterium nowej świątyni). Ksiądz Aleksander Kardynał Kakowski poświęcił kaplicę Niepokalanej Dziewicy z Lourdes "ku dobru wieczystemu dusz" 30 czerwca 1935 roku. Był to jeden z pierwszych kościołów jaki powstał na peryferiach Pragi, zamieszkałej przez ludność uboższą i robotniczą.

Kościół był zbudowany z cegły, otynkowany, dach pokryty został blachą. Datę poświęcenia upamiętniała tablica wmurowana w przedsionku kościoła. Kościół był skromny, ale estetyczny i schludny. Na narożniku we wnęce umieszczona była figura M.B. Niepokalanej. - Wnętrze trójnawowe dł. 20 m, szer. 16,5 m, a wysokość 8,5 m. Dwie galerie nad bocznymi nawami i chór z 15 głosowymi organami, powiększają ogólną powierzchni kościoła, która wynosiła 530 m2.

Wnętrze kościoła nie posiadało cennych zabytków sztuki, ale jest było funkcjonalnie rozwiązane, według wymogów liturgicznych wskazanych prze sobór Watykański II.

Stary kościół został przebudowany w 1975 wg projektu inż. Mariana Szymanowskiego. Na głównej ścianie został umieszczony duży artystyczny Krucyfiks Chrystusa, projekt i wykonanie artysty Jerzego Macha w 1973 r. Z prawej strony umieszczona była figura M.B. Niepokalanej z Lourdes - Patronki kościoła i parafii, otaczana szczególną czcią wiernych a sprowadzona z Lourdes jeszcze w czasie budowy kościoła w 1935 roku. Ściany kościoła zdobiły rzeźby Drogi Krzyżowej wykonane przez art. Trzcińską-Kamińską w 1962 r., oraz obraz Pana Jezusa - Miłosierdzia Bożego, wykonany przez art. Jana Molgę w 1955 r.

Tu, przez wiele lat wojennych i powojennych Marianie sprawowali kult integrując wokół ołtarza i figury Matki Bożej z Lourdes okoliczną społeczność wierzących.

Szczególny czas był udziałem "Wileńskiej" w czasie II wojny światowej kiedy to ojcowie marianie zajmowali się dożywianiem najuboższych.

Intensywność pracy duszpasterskiej, rosnące potrzeby zwiększającej się liczby mieszkańców Pragi skłania władze zakonne marianów do starań o utworzenie tu samodzielnej parafii. 20 stycznia 1951 ks. kardynał  Stefana Wyszyński, przy kościele Matki Bożej z Lourdes erygowano parafię.

Obowiązki proboszcza nowej parafii, liczącej ok. 12 tysięcy członków, objął ks. Władysław Bakalarz. W pierwszej dekadzie życia parafii na szczególne zauważenie zasługuje dobrze przeżyta Nowenna zwana Wielką przed Jubileuszem Chrztu Polski, nawiedzenie parafii przez kopię Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Tu w maju 1959 roku uroczyście obchodzono 50-lecie odnowienia Zgromadzenia Księży Marianów.

W 1984 roku parafia otrzymała wreszcie pozwolenie na budowę nowej świątyni, którą w 1985 roku rozpoczął ks. proboszcz Zdzisław Minota, a następnie od listopada 1986 roku kontynuował jego następca ks. proboszcz Kazimierz Sliwiński. Budowa kościoła zaprojektowanego przez Jacka Jagodę trwała ponad 6 lat. Wnętrze świątyni zostało zaprojektowane i częściowo wykonane przez Jerzego Machają.

Statua Matki Bożej - patronki kościoła umieszczona w głównym ołtarzu została przeniesiona do nowo powstałej świątyni. Konsekracji nowego kościoła i sanktuarium chorych, któremu patronuje Matka Boża z Lourdes, dokonał ks. biskup Kazimierz Romaniuk, pierwszy ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej. Uroczystość odbyła się w święto Matki Bożej Różańcowej 7 października 1992 r. Parafia obchodzi dwa odpusty: 8 grudnia w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i 11 lutego, gdy wspominana jest w liturgii Matka Boża z Lourdes.

W kościele znajduję się popiersie zasłużonego dla tego miejsca ks. Władysława Łysika.

Na terenie przykościelnym przed wejściem do kościoła ustawiono krzyż misyjny oraz jedyną na Pradze Grotę Lurdzką.

TN/TJ/AN

Ciekawostki

  • W czasie budowy nowego kościoła była stworzono listę osób inkasujących w swoich domach miesięczne dobrowolne ofiary na ten cel. Parafianie również włączali się w prace budowlane.
  • W tym kościele od 2008 roku działa pierwsze w Polsce duszpasterstwo niepłodnych małżeństw.

Więcej na ten temat


Ważne linki


Galeria


Wasze komentarze


Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Twoja-Praga.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii







wstecz