Zajezdnia tramwajowa "Praga" - Kawęczyńska

Zajezdnia tramwajową na Pradze przy ulicy Kawęczyńskiej 16 powstała w latach 1922-25 według projektu Juliusza Dzierżanowskiego.

Otwarcia remizy i zakończenie prac budowlanych miało miejsce w w dniu 1 marca 1925 roku.

Hala zajezdni liczyła wówczas 158,3 metra długości i 56 metrów szerokości. Jej boki wieńczyły przybudówki o długości 9.10 metra. Konstrukcję wzniesiono z żelbetu włącznie ze stropem, który zawieszony był 8,8 metra nad podłogą po środku po bokach zaś 5,5 metra.

Halę podtrzymywały cztery rzędy słupów. Na 15 torach mieściło się w jej wnętrzu 212 wozów tramwajowych. Zajezdnia była typu przelotowego z kanałami rewizyjnymi biegnącymi pod wszystkimi stanowiskami. Z pętli na Michałowie za Bazyliką jeździł tramwaj linii 25, który zapewniał bezpośrednie połączenie Pragi ze Śródmieściem i Ochotą.

Przestronne wnętrze wozowni mogło pomieścić ponad dwieście wagonów.

24 września 1939 roku na teren obok zajezdni spadły niemieckie bomby, sama zajezdnia szczęśliwie uniknęła poważnych zniszczeń.

1 sierpnia 1944 roku zajezdnia została na krótko zajęta przez powstańców, a uciekający we wrześniu Niemcy wysadzili wnętrze wozowni, powodując poważne zniszczenia. Runęła elewacja zachodnia (od strony obecnej alei Tysiąclecia), ocalały jednak boczne części gmachu, jak też bliźniacza elewacja wschodnia zdobiona płaskorzeźbą warszawskiej syrenki.

Zajezdnię zaczęli odbudowywać sami tramwajarze i już 20 czerwca 1945 roku wyruszył stąd na ulice miasta pierwszy powojenny tramwaj.

W 1946 roku zbudowano tymczasową halę na 16 wagonów.

W 1947 roku partonem zajezdni tramwajowej (wtedy pod nazwą Stacja Obsługi Tramwajów Praga) przy ulicy Kawęczyńskiej został przedwojenny konduktor i działacz lewicowy Izydor Koszykowski.

Hala zajezdni została odbudowana w 1949 roku była jednak mniejsza o 70 stanowisk niż przed wojną. W 1950 roku na terenie zajezdni rozpoczęto prace nad zmianą szerokości torów z 1525 mm na 1435 mm.

W 1964 roku zajezdnia otrzymała oznaczenie "R-2". Modernizację ukończono w 1966 roku, zwiększając pojemność zajezdni o dodatkowe 30 wagonów.

W końcu grudnia 1995 roku do zajezdni dostarczono pierwszy polski tramwaj niskopodłogowy – Konstal 112N.

2 lutego 2007 roku decyzją nr 105/2007 teren zajezdni został wpisany do rejestru zabytków pod nr A-732.

Kierownicy zajezdni (od 1953 roku)

  • 01.02.1953-09.03.1975 - Wacław Wiśniewski
  • 10.03.1975-19.07.1982 - Andrzej Michalski
  • 20.07.1982-16.01.1987 - Andrzej Gola
  • 17.01.1987-30.09.1995 - Wacław Niewiadomski
  • od 01.10.1995 do chwili obecnej - Wojciech Jarosz


PM/WI/TJ

Ciekawostki

  • Na kompleks zabudowań zajezdni składa się ze również stojący na froncie budynek mieszkalny Kawęczyńska 16.
  • Jest to jedyna zajezdnia tramwajowa po prawej stronie Wisły.
  • Na terenie zajezdni znajduje się gong alarmowy wykonany z niewybuchu z czasów II wojny światowej. Jest on umocowany na rosyjskiej szynie kolejowej z końca XIX wieku.
  • W okresie PRL na ścianie budynku mieszkalnego przy ulicy Kawęczyńskiej 16 umieszczona tablice poświęconą strajkowi robotniczemu z lat 30-tych XX wieku.
  • W 1997 z powodu zwarcia w jednym z wagonów spłonęła część dachu hali.
  • W 2001 roku przy bramie wjazdowej do zajezdni znajduje się figura świętego Krzysztofa – patrona prowadzących pojazdy. Figura jest oszklona i oświetlona w nocy.

Więcej na ten temat


Ważne linki


Galeria



Wasze komentarze


Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Twoja-Praga.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii







wstecz