Budynki dawnej Fabryka Cukrów F. Anczewskiego w rejestrze zabytków

Dodano: 18.11.2020, modyfikacja: 18.11.2020
Nieco ukryta przed wzrokiem ciekawskich dawna Fabryki Cukrów F. Anczewskiego przy ul. 11 Listopada 10A na Pradze Północ decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków została objęcia ochroną konserwatorską.





"Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego historyczny zespół budowlany dawnej Fabryki Cukrów F. Anczewskiego, składający się z oficyn południowo-wschodniej i południowo-zachodniej oraz budynku piekarni, wraz z terenem posesji, położony przy ul. 11 Listopada 10A w Warszawie, z uwagi na zachowane wartości historyczne, artystyczne i naukowe.

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego historyczny zespół budowlany dawnej Fabryki Cukrów F. Anczewskiego, składający się z oficyn południowo-wschodniej i południowo-zachodniej oraz budynku piekarni, wraz z terenem posesji, położony przy ul. 11 Listopada 10A w Warszawie, z uwagi na zachowane wartości historyczne, artystyczne i naukowe.

Wyroby fabryki takie jak m.in. biszkopty, cukry i czekolada sprzedawane były w Śródmieściu, w sklepach firmowych na ul. Niecałej i ul. Marszałkowskiej. W latach 1900-1925 właścicielem zakładu był Teodor Lissowski, za jego czasów firma działająca wciąż pod dawną nazwą zatrudniała ok. 100 pracowników. W 1955 r. zespół przeszedł na własność Skarbu Państwa.

Historyczny zespół budowlany dawnej Fabryki Cukrów F. Anczewskiego znajduje się w południowej części dzielnicy Praga-Północ, na tyłach budynku mieszkalnego przy ul. 11 Listopada 10, wybudowanego współcześnie na miejscu dawnej drewnianej kamienicy. Budynki posadowione są na nieregularnej posesji, a ich lokalizacja dopasowana jest do jej kształtu. Zespół składa się z oficyny przylegającej do południowo-wschodniej granicy działki z niewielkim ukośnie dostawionym skrzydłem przylegającym do szczytu działki od strony północno-wschodniej, mniejszej oficyny dostawionej do południowo-zachodniej krawędzi posesji oraz wolnostojącego budynku piekarni.

Wszystkie budynki zespołu są murowane z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie wapiennej, posadowione na ceglanych cokołach, nakryte dachami krytymi papą na pełnym deskowaniu. Większość okien w budynkach zespołu zachowała się w oryginalnej formie z oryginalnymi klamkami, zawiasami i okuciami. Drzwi we wnętrzach zostały w dużej mierze wymienione na współczesne, zachowały się pojedyncze egzemplarze drewnianych drzwi ramowo-płycinowych i profilowane odrzwia oraz drzwi deskowe w piwnicach.

Zabudowa zespołu zachowała w znacznym stopniu pierwotną formę architektoniczną. Na walory artystyczne budynków składają się motywy zdobnicze charakterystyczne dla budownictwa ceglanego takie jak ceglane gzymsy z motywami kostkowymi, zwieńczenia okien i drzwi z klińcowymi zwornikami, doświetlenie wnętrz wysokimi wielokwaterowymi oknami czy pionowe podziały elewacji w formie masywnych lizen. Walory artystyczne dostrzegalne są również w konsekwentnie zastosowanej skali zabudowy oraz jej układzie dostosowanym do nieregularnego kształtu działki.

Historyczna wartość przedmiotowego zespołu wiąże się z działalnością Fabryki Cukrów F. Anczewskiego i przemysłową tradycją Pragi-Północ. Stanowi on świadectwo zamkniętej już epoki w rozwoju architektury i urbanistyki tej części miasta oraz cenny dokument historii ulicy oraz jej rozwoju budowlanego, a także istotne źródło wiedzy na temat historii architektury przemysłowej łączącej w sobie funkcjonalność z cechami stylistycznymi tradycyjnej architektury ceglanej,

Zespół, będący reliktem zabudowy postindustrialnej, posiada również walory naukowe, jako przedmiot badań historii ceglanego budownictwa przemysłowego. Źródłem walorów poznawczych przedmiotowego zespołu jest jego warstwa materialna: technologia wykonania, użyte materiały budowlane, detal architektoniczny typowy dla architektury przemysłowej początku XX wieku, jak również zastosowane rozwiązania techniczne i funkcjonalne. Zabudowa dawnej fabryki jest również źródłem wiedzy na temat historii Pragi, jej przemysłowej przeszłości oraz związanych z nią osób i zakładów produkcyjnych.

Decyzja wpisu do rejestru zabytków jest ostateczna. Strony zrzekły się prawa do wniesienia odwołania." - czytamy na stronie MWKZ.

IP


Więcej na ten temat

Wasze komentarze


Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Twoja-Praga.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii






wstecz